Шыңнан көрінген Шығыс баласы

Өнер! Өнер! Өнер!

Жуырда «Дүние жүзі қазақтар қауымдастығының» ұйымдастыруымен халықаралық Өнер фестивалі өтті. Жыл сайын дүркіреп өтетін дәстүрлі фестиваль биылғы жылы, қазақ өнерінің қара шаңырағы – Алматы қаласында өтті. Әнші -термешілер, ақындар, суретшілер арасында байқау жариялаған-ды. Өнер додасына қатысушылардың дені, байқау шартына сәйкес жастар болды. Монғолия, Қытай, Өзбекстан сияқты іргелес елдермен қатар, Лондон, Германия сынды еуропа төрінен де қандастарымыз ағылып жатты. Фестивальдің негізгі мақсаты шетел қазақтары мен ел азаматтары арасындағы бірлікті нығайту десек, ұйымдастырушылар көздеген мақсатын толығымен атқарды деуге негіз бар.

Бір атаның балалары алғашқы күнде шұрқыраса табысып, ару қала – Алматыны аралап, тамашалаумен болса, екінші күні фестивальде жолықты. Әр өнер саласы бойынша бас-аяғы он бес дүлдүл мен бұлбұл бақ сынасып, соның тоғызы жүлдеге ілікті.

Ақындар мүшәйрасы бойынша бағын сынай барған С.Аманжолов атындағы ШҚМУ- дың «журналистика» мамандығының 1 курс студенті, жас ақын Оразай Жеңісұлы арнайы бес жүлденің бірін еншілеп, дипломмен және қаржылай сыйақымен марапатталып, жемісті оралды. Мүшәйраның жалпы қорытындысына тоқталсақ, бас жүлдені ҚХР-нан келген қандасымыз Әділет Ахмет еншілеп, 200 000 теңге сыйақымен марапатталды. 1 орынды белгілі ақын Айжан Тәбәрәкқызы (Монғолия), 2 орынды қаламыздың «Шабыт» жас ақындар клубының жетекшісі Қызырбек Дүргінбайұлы, 3 орынды Өзбекстаннан келген Шайырымыз иеленді.

«Алыс-жақын шетелдердегі қандастарымыздың тіліне бір шұбар дақ түспегендігіне марқайдым», – деп өз лебізімен бөліскен курстасымыз Оразайға, алдағы уақытта тек биіктерден көріне бер дегіміз келеді!

                     Мұқаметқанова Назгуль

Журналистика мамандығының 1 курс студенті

Advertisements

Күз

Келе жаттым әдетінше сабақтан
Құстар үні шиқылдаған жан жақтан,
Гүлдер солып, жапырақтар сарғайып
Көрік кетіп қалыпты ғой гүл бақтан.
Бәтеңкемнен ызғар өтіп барады
Күннің нұры әлсіз ғана тарады,
Алғашқы қар қылаулап тұр аспаннан
Суық ызғар бар денемді баурады.
Келе жатырмын өз бөлмеме асығып
Қысқа-қысқа көшелерге бас сұғып,
Кіре сала күртешемді шешпестен
Қалам алдым мен қолыма тасынып.
Өскеменнің аз болды ма көмірі
Салқын бөлме жатақхана өмірі,
Сағындырды ыстық шайын анамның
Суымайтын ешқашан да көңілі
Кетіп қалғым келіп тұрды ауылға
Қолды сілтеп бар қиындық, бар мұңға,
Ойға баттым болашақты ойладым
Бой бермейтін болып шештім дауылға.

Ерсанат Саинов

Тастандының монологы

  • Амалым не, жүрмеді әсте әмірім,
    Шықпады да, шырылдаған сәл үнім,
    Ақшаны да, тастамайды жолға ешкім
    Неге сонша, жоқ болды екен қадірім?

    Ей, дүние, менің аппақ арманым,
    Шексіз аспан, шерлі өзендер, тауларым!
    Естеймісің! Адам дейтін аңғалым,
    Естеймісің, жаурадым ғой, жаурадым…

    Жарық әлем, талпынғанда саған мың,
    Осы ма еді, мені күтіп алар күн?
    Дархан дала, кеңдігіңнен не пайда,
    Тар құрсағы жайлы еді ғой анамның?!

    Неге, әже, кері итердің, жатсындың,
    Алдыңыздан өтпеп едім дәп сіздің,
    Анашымның тәтті сүтін арман қып,
    Ащы ғұмыр уын бірден татқыздың.

    Айтшы, анашым, не істедім мен сізге?
    Білем өмір жалғасады менсіз де,
    Неге одан да бас тартпадың әу баста
    Аң мен құсқа жем қылғанша ен түзде?!

    Жүрегімді ауыртпады қайғы-мұң,
    Естеймісің, әкетайым, байлығым
    Бір сұрақ кеп, шымшылады жүз мәрте,
    Ұлың жоқта кеңіді ме, айдының?

    Екінші бір дүние есік ашты алдан,
    Шынайы өмір тек сол жақта басталған,
    МАМА, ПАПА, ұнатпаған АПАТАЙ,
    Мен сендерді қорғап жүрем аспаннан!..

    Балауса Қожаева

Өнірдің өз адамы

Туған өлкем – Атамекен Зайсаным

Өсіріпсің өнердің өз адамын,

Дара тұлға қалай  мақтан етпейсің

Жеңімпазың жақсы атақ алғаның.

Ораз аға !

Он жетіде-ақ болған елге танымал ,

Сан-сайыста сынға түскен салып ән

Бресте де өтеп жүрген борышын

Өнердің де қорғап қалған намысын

Теңестірген өнерде керегенді ,

Бірде әртіс-Жібектің Төлегені

Іздесең өнердің көк жиегінен

«Халықтық» атақ алған көрегені

«Қаракөзден» көрген кезде «Сырымды»,

Ұғады халқың өнердегі сырыңды

Күресте де болған екен-«Палуан»,

Еске алайық!

Сегіз қырлы ұлыңды

Өз адамы өнердің ол сері-сал ,

Бір бойында жеті өнердің бәрі бар

Еске алуға әкелген бұл сыйымды

Әріптестер! Әртіс-әнші! Қабыл ал!

Еркежан Ғазезова

Өзге ғаламшарлықтар

Күзгі қарасуық. Сағат тілі тоғызды меңзегенше, бір-біріне жабыса түсіп, бүкшиіп тез-тез басқан арық студенттер екіден – үштен оқу ғимаратының ауласына жиылып қалды. Бәрісі тұмсығы дөңгеленіп біткен, ашыған нандай дотпиған автобусқа бір үміт, бір күдікпен қарайды. Өткен ғасырдың киноларынан ғана бізге таныс бұл автобус болса «бір кезде қол жетпес арман едім, ендігі түрім – мынау» дегендей мөлие қалған тостағандай көздерін төңкере салды. Әйтсе де, сүйегі сықырлап бойын тіктеп, қарт әртістей кербезімсіп қояды. Саяхатшылар сол тұрқына қарап «дәл бүгін арман болмасаң да, арманнан бір мысқал кем емессің» деп күбірлегендей. Әлден уақытта жолаушыларды тиеп алып, бауыры жер сызған буаз сиырдай белі қайқайып тауға баппен өрлеп бара жатты.

Әркім-әркім орын-орнына отырысып, алғашқы дабыр-дүбір басылғанда-ақ бір деммен «Армандастарды»бастап кеткен еді. Сол ізбен он-он бес әннің (әрине, «естісі бар, есері бар») басын қайырдық-ау дегенде жолаушылардың көз алды тұманданып сала берді. Әсіресе, автобустың артқы бөлігінде отырғандардың жүректері айнып , лоқсып, күрк-күрк жөтеледі. Бақса, сыпыра тас жол артта қалып, қара жолға түскен екен. Қара жаяу шаң қарт көліктің шұрқ-тесік сықпытынан толқынданып-бұйраланып ішке еніпті. Автобустың «түндігі түріліп», іші шаңнан арылғанда ғана жолаушылардың сарайы ашылып, тынысы кеңи түсті.

Осының бәрі-бәрінен тыс қалған бір жан бар болса, ол – күртешесін бүркене бір иықтап терезеге телмірген қыз еді. Сол қыздың әлемі бәрінен өзге секілді. Қуанышы да басқадан, мұңы да басқадан… Тіпті, әлгіндегі шаңды да елемей мойылдай көздері мөлт-мөлт етіп жасаурап, аузын басып, дауыс шығармай хым-хым деп тамағын кенеген де қойған.

Қарт көлігіміз «ойлы-қырлы жерлермен ытқып-ытқып біраз жүгірді». Жүгірді де, оқшау тұрған білдей бір тауды қоршаған темір торды сүзіп тоқтады. Алып тау қолға түскен аң патшасындай жуас, мөндім кейіпте. Экскурсия жетекшісі айнала жермен таныстырып, қолмен қойғандай бұ маңның тарихын тәптіштеп айтып жатыр. Жетекшінің рұқсатынан кейін, күн системасының шеңберінен сырт жатқан өзге ғаламшарға келгендей саяхатшылар аса құмарлықпен анталап ішке енді. «Ата-бабаларымыз осы тауда ғана тұрақ теуіп, отын оттап, суын сулаған. Бұрнағы жер-дүниені мұз басып жатқан заманда өзі жеке аралдай еді» десеңіз бәрі сенгендей.

Тек қана, көздері мойылдай әлгі қыз сенбес еді. Ол мынау аңқау адамзат баласын аяп кетті. Өздері сынды тіршілік иелері, Жер – ананың перзенттері бір кезде келіп бұ таудың тасына таңба басқан екен; текшелеп жиған екен, онда тұрған не бар. Дәл қазір олар да таңба бассын, есімін ойып жазсын. О заман да, бұ заман, пәленбай ғасыр адамдар тіршілік еткен деп сол адамның өзі молынан қоршап қойып таң-тамаша болғаны қызық екен. Бүйте берсе жер бетінде құрлық қалмас…

   Ол осындай ойларды қатар алып жүріп үңгірлерді аралап, әр сурет, әр таңбаға ыждаһаттап қарап шықты. Баба аруағына тәуі етіп, құран бағыштады.

Төрт-бес сағаттық экскурсия аяқталып, бәрі қайтуға айналғанда көне мен жаңаның дәнекеріндей кебеже қарын ескі автобус «пыс» деп бір ышқынып алды да, өз-өзіне разы күйі келген жағына беттеп бара жатты.

Саяхатшы студенттердің көңілі тоқ.

Тасқын Болатұлы

Римма Смағұлова: «Әр тіл қыры да, сыры да мол жеке әлем»

%d0%bf%d0%be%d0%bb%d0%b8%d0%b3%d0%bb%d0%be%d1%82-%d1%81%d2%b1%d1%85%d0%b1%d0%b0%d1%82-%d1%84%d0%be%d1%82%d0%be-1

Қазіргі уақытта бір емес, бірнеше тілді білу заман талабына айналды. «Өзге тілдің бәрін біл, өз тіліңді құрметте» деген қанатты сөзді басшылыққа алып, бірнеше тілді қатар меңгерген қабілеттерімен төрткүл дүниені таңдай қақтырған полиглоттар жетерлік. Көп тіл білуге құлшынғандардың кейбірі полиглот болуды арнайы мақсат тұтса, ал кейбірі көп тілді қажеттіліктен үйренеді. Біз әңгімеге тартқан Өскемен қаласының тумасы Римма Зарыққанқызы қазақ, орыс, ағылшын, неміс тілдерін жетік меңгерген. Ол қазіргі таңда Өскемен қаласындағы №9 мектепте ағылшын пәнінің мұғалімі болып еңбек етуде. Оқуды жалғастыру

Балаға есім таңдай білесіз бе?

ece3fa317644d394086dc0124196c8e8.jpg

Жұмыр жерді пана еткен әрбір жан ұрпағының жалғасуын қалайтыны хақ. Отбасын құрып бал сүю шынайы бақыттың кәусәрі емей немене? Сол бауыр еті баласы шыр етіп дүние есігін ашқанда ата-ананың бала алдындағы алғашқы міндеті құлаққа жағымды, мағынасы жарасымды, әдемі де айшықты есім таңдау. Оқуды жалғастыру